dwu-azo-ty-pie

dwuazotypie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuazotypia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuazotypiapojedyncza mianownikżeński
dwuazotypiachmnoga miejscownikżeński
dwuazotypiamimnoga narzędnikżeński
dwuazotypiąpojedyncza narzędnikżeński
dwuazotypiemnoga mianownikżeński
dwuazotypiemnoga biernikżeński
dwuazotypiemnoga wołaczżeński
dwuazotypiępojedyncza biernikżeński
dwuazotypiipojedyncza celownikżeński
dwuazotypiipojedyncza miejscownikżeński
dwuazotypiipojedyncza dopełniaczżeński
dwuazotypiopojedyncza wołaczżeński
dwuazotypiommnoga celownikżeński
dwuazotypiimnoga dopełniaczżeński
dwuazotypijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz