dwu-bo-ist-ko

dwuboistko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuboistka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuboistcepojedyncza celownikżeński
dwuboistcepojedyncza miejscownikżeński
dwuboistekmnoga dopełniaczżeński
dwuboistkapojedyncza mianownikżeński
dwuboistkachmnoga miejscownikżeński
dwuboistkamimnoga narzędnikżeński
dwuboistkąpojedyncza narzędnikżeński
dwuboistkępojedyncza biernikżeński
dwuboistkimnoga mianownikżeński
dwuboistkimnoga biernikżeński
dwuboistkimnoga wołaczżeński
dwuboistkipojedyncza dopełniaczżeński
dwuboistkopojedyncza wołaczżeński
dwuboistkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz