dwu-chro-mia-nem

dwuchromianem (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuchromian

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuchromianpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwuchromianpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwuchromianachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwuchromianamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwuchromianempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwuchromianiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwuchromianiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwuchromianommnoga celownikmęski rzeczowy
dwuchromianowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwuchromianówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwuchromianupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwuchromianymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwuchromianymnoga biernikmęski rzeczowy
dwuchromianymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz