dwu-chwyt

dwuchwyt (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuchwyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuchwyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwuchwyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwuchwytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwuchwytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwuchwytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwuchwytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwuchwytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwuchwytommnoga celownikmęski rzeczowy
dwuchwytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwuchwytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwuchwytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwuchwytymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwuchwytymnoga biernikmęski rzeczowy
dwuchwytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz