dwu-cu-kru

dwucukru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwucukier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwucukierpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwucukierpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwucukrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwucukramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwucukrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwucukrommnoga celownikmęski rzeczowy
dwucukrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwucukrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwucukrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwucukrymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwucukrymnoga biernikmęski rzeczowy
dwucukrymnoga wołaczmęski rzeczowy
dwucukrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwucukrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz