dwu-eta-tow-cach

dwuetatowcach (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dwuetatowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuetatowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dwuetatowcapojedyncza biernikmęski osobowy
dwuetatowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dwuetatowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dwuetatowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dwuetatowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dwuetatowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dwuetatowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dwuetatowcommnoga celownikmęski osobowy
dwuetatowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
dwuetatowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dwuetatowcówmnoga biernikmęski osobowy
dwuetatowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dwuetatowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
dwuetatowcymnoga mianownikmęski osobowy
dwuetatowcymnoga wołaczmęski osobowy
dwuetatowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
dwuetatowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz