dwu-gło-su

dwugłosu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwugłos

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwugłospojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwugłospojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwugłosachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwugłosamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwugłosempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwugłosiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwugłosiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwugłosommnoga celownikmęski rzeczowy
dwugłosowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwugłosówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwugłosupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwugłosymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwugłosymnoga biernikmęski rzeczowy
dwugłosymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz