dwu-kon-ko

dwukonko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwukonka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwukoncepojedyncza celownikżeński
dwukoncepojedyncza miejscownikżeński
dwukonekmnoga dopełniaczżeński
dwukonkapojedyncza mianownikżeński
dwukonkachmnoga miejscownikżeński
dwukonkamimnoga narzędnikżeński
dwukonkąpojedyncza narzędnikżeński
dwukonkępojedyncza biernikżeński
dwukonkimnoga mianownikżeński
dwukonkimnoga biernikżeński
dwukonkimnoga wołaczżeński
dwukonkipojedyncza dopełniaczżeński
dwukonkopojedyncza wołaczżeński
dwukonkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz