dwu-lat

Dwulat (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dwulat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwulatpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dwulatpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dwulatpojedyncza mnoga celownikżeński
Dwulatpojedyncza mnoga biernikżeński
Dwulatpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dwulatpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dwulatpojedyncza mnoga wołaczżeński

Dwulat (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dwulat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwulaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dwulaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dwulatpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dwulatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dwulatapojedyncza biernikmęski osobowy
Dwulatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dwulatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dwulatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dwulatommnoga celownikmęski osobowy
Dwulatowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dwulatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dwulatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dwulatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dwulatówmnoga biernikmęski osobowy
Dwulatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dwulatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dwulatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz