dwu-le-ciu

dwuleciu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: dwulecie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwulecimnoga dopełniacznijaki
dwuleciamnoga mianowniknijaki
dwuleciamnoga bierniknijaki
dwuleciamnoga wołacznijaki
dwuleciapojedyncza dopełniacznijaki
dwuleciachmnoga miejscowniknijaki
dwuleciamimnoga narzędniknijaki
dwuleciepojedyncza mianowniknijaki
dwuleciepojedyncza bierniknijaki
dwuleciepojedyncza wołacznijaki
dwuleciempojedyncza narzędniknijaki
dwuleciommnoga celowniknijaki
dwuleciupojedyncza celowniknijaki
dwuleciupojedyncza miejscowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz