dwu-lit

Dwulit (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dwulit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwuliciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dwuliciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dwulitpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dwulitapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dwulitapojedyncza biernikmęski osobowy
Dwulitachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dwulitamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dwulitempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dwulitommnoga celownikmęski osobowy
Dwulitowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dwulitowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dwulitowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dwulitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dwulitówmnoga biernikmęski osobowy
Dwulitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dwulitymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dwulitymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Dwulit (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dwulit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwulitpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dwulitpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dwulitpojedyncza mnoga celownikżeński
Dwulitpojedyncza mnoga biernikżeński
Dwulitpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dwulitpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dwulitpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz