dwu-me-czem

dwumeczem (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwumecz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwumeczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwumeczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwumeczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwumeczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga mianownikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga biernikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga wołaczmęski rzeczowy
dwumeczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwumeczommnoga celownikmęski rzeczowy
dwumeczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwumeczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwumeczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwumeczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwumeczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwumeczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga mianownikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga biernikmęski rzeczowy
dwumeczemnoga wołaczmęski rzeczowy
dwumeczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwumeczommnoga celownikmęski rzeczowy
dwumeczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwumeczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwumeczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz