dwu-mia-nem

dwumianem (nazwa pospolita) rzeczownik mat.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwumian

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwumianpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwumianpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwumianachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwumianamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwumianempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwumianiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwumianiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwumianommnoga celownikmęski rzeczowy
dwumianowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwumianówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwumianupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwumianymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwumianymnoga biernikmęski rzeczowy
dwumianymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz