dwu-par-co-wi

dwuparcowi (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dwuparzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuparcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dwuparcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dwuparcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dwuparcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dwuparcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dwuparcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dwuparcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dwuparcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dwuparcommnoga celownikmęski zwierzęcy
dwuparcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dwuparcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dwuparcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dwuparcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
dwuparzecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz