dwu-pła-tach

dwupłatach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwupłat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwupłaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwupłaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwupłatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwupłatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwupłatapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwupłatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwupłatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwupłatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwupłatommnoga celownikmęski rzeczowy
dwupłatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwupłatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwupłatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwupłatymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwupłatymnoga biernikmęski rzeczowy
dwupłatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz