dwu-ram-ni-ka-mi

dwuramnikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuramnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuramnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwuramnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwuramnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwuramnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwuramnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwuramnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwuramnikimnoga biernikmęski rzeczowy
dwuramnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwuramnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwuramnikommnoga celownikmęski rzeczowy
dwuramnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwuramnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwuramnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwuramnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz