dwu-rur-ko

dwururko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwururka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwururcepojedyncza celownikżeński
dwururcepojedyncza miejscownikżeński
dwururekmnoga dopełniaczżeński
dwururkapojedyncza mianownikżeński
dwururkachmnoga miejscownikżeński
dwururkamimnoga narzędnikżeński
dwururkąpojedyncza narzędnikżeński
dwururkępojedyncza biernikżeński
dwururkimnoga mianownikżeński
dwururkimnoga biernikżeński
dwururkimnoga wołaczżeński
dwururkipojedyncza dopełniaczżeński
dwururkopojedyncza wołaczżeński
dwururkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz