dwu-set-ce

dwusetce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwusetka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwusetcepojedyncza celownikżeński
dwusetcepojedyncza miejscownikżeński
dwusetekmnoga dopełniaczżeński
dwusetkapojedyncza mianownikżeński
dwusetkachmnoga miejscownikżeński
dwusetkamimnoga narzędnikżeński
dwusetkąpojedyncza narzędnikżeński
dwusetkępojedyncza biernikżeński
dwusetkimnoga mianownikżeński
dwusetkimnoga biernikżeński
dwusetkimnoga wołaczżeński
dwusetkipojedyncza dopełniaczżeński
dwusetkopojedyncza wołaczżeński
dwusetkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz