dwu-sze-re-gi

dwuszeregi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuszereg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuszeregpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwuszeregpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwuszeregachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwuszeregamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwuszeregimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwuszeregimnoga biernikmęski rzeczowy
dwuszeregimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwuszeregiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwuszeregommnoga celownikmęski rzeczowy
dwuszeregowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwuszeregówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwuszeregupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwuszeregupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwuszeregupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz