dwu-trakt

dwutrakt (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwutrakt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwutrakciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwutrakciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwutraktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwutraktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwutraktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwutraktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwutraktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwutraktommnoga celownikmęski rzeczowy
dwutraktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwutraktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwutraktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwutraktymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwutraktymnoga biernikmęski rzeczowy
dwutraktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz