dwu-znacz-nik

dwuznacznik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuznacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuznacznikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwuznacznikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwuznacznikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwuznacznikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwuznacznikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwuznacznikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwuznacznikimnoga biernikmęski rzeczowy
dwuznacznikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwuznacznikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwuznacznikommnoga celownikmęski rzeczowy
dwuznacznikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwuznacznikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwuznacznikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwuznacznikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz