dwójo

dwójo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwója

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwóipojedyncza celownikżeński
dwóipojedyncza miejscownikżeński
dwóipojedyncza dopełniaczżeński
dwójmnoga dopełniaczżeński
dwójapojedyncza mianownikżeński
dwójachmnoga miejscownikżeński
dwójamimnoga narzędnikżeński
dwójąpojedyncza narzędnikżeński
dwójemnoga mianownikżeński
dwójemnoga biernikżeński
dwójemnoga wołaczżeński
dwójępojedyncza biernikżeński
dwójopojedyncza wołaczżeński
dwójommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz