dwór-ni-ki

Dwórniki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dwórnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwórnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dwórnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dwórnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dwórnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dwórnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dwórnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dwórnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dwórnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dwórnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dwórnikommnoga celownikmęski osobowy
Dwórnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dwórnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dwórnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dwórnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dwórnikówmnoga biernikmęski osobowy
Dwórnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dwórnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz