dyb-cza-ku

Dybczaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dybczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dybczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dybczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dybczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dybczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dybczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dybczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dybczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dybczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dybczakommnoga celownikmęski osobowy
Dybczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dybczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dybczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dybczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dybczakówmnoga biernikmęski osobowy
Dybczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dybczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz