dy-bi-czu

Dybiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dybicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dybiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dybiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dybiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dybiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dybiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dybiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dybiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dybiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dybiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dybiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dybiczommnoga celownikmęski osobowy
Dybiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dybiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dybiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dybiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dybiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dybiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dybiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz