dy-bidz-ba-ni

dybidzbani (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dybidzban

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dybidzbanpojedyncza mianownikmęski osobowy
dybidzbanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dybidzbanapojedyncza biernikmęski osobowy
dybidzbanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dybidzbanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dybidzbanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dybidzbanimnoga mianownikmęski osobowy
dybidzbanimnoga wołaczmęski osobowy
dybidzbaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dybidzbaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dybidzbanommnoga celownikmęski osobowy
dybidzbanowipojedyncza celownikmęski osobowy
dybidzbanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dybidzbanówmnoga biernikmęski osobowy
dybidzbanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dybidzbanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dybidzbanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz