dy-biec

Dybiec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dybiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dybcapojedyncza biernikmęski osobowy
Dybcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dybcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dybcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dybcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dybcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dybcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dybcommnoga celownikmęski osobowy
Dybcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dybcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dybcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dybcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dybcówmnoga biernikmęski osobowy
Dybcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dybcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dybiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dybiec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dybiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybiecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dybiecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dybiecpojedyncza mnoga celownikżeński
Dybiecpojedyncza mnoga biernikżeński
Dybiecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dybiecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dybiecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz