dy-dak-ty-cy

dydaktycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dydaktyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dydaktycymnoga mianownikmęski osobowy
dydaktycymnoga wołaczmęski osobowy
dydaktykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dydaktykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dydaktykapojedyncza biernikmęski osobowy
dydaktykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dydaktykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dydaktykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dydaktykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dydaktykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dydaktykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dydaktykommnoga celownikmęski osobowy
dydaktykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dydaktykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dydaktykówmnoga biernikmęski osobowy
dydaktykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dydaktykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz