dy-dy-kiem

Dydykiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dydyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dydykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dydykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dydykapojedyncza biernikmęski osobowy
Dydykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dydykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dydykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dydykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dydykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dydykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dydykommnoga celownikmęski osobowy
Dydykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dydykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dydykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dydykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dydykówmnoga biernikmęski osobowy
Dydykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dydykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz