dy-goń

Dygoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dygoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dygoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dygoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Dygoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dygoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dygoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dygoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dygoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dygoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dygoniommnoga celownikmęski osobowy
Dygoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dygoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dygoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dygoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dygoniówmnoga biernikmęski osobowy
Dygoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dygoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dygońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dygoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dygoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dygońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dygońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dygońpojedyncza mnoga celownikżeński
Dygońpojedyncza mnoga biernikżeński
Dygońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dygońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dygońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz