dyk-ci-ka

Dykcika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dykcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dykcikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dykcikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dykcikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dykcikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dykcikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dykcikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dykcikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dykcikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dykcikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dykcikommnoga celownikmęski osobowy
Dykcikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dykcikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dykcikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dykcikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dykcikówmnoga biernikmęski osobowy
Dykcikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dykcikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz