dyk-cyj

dykcyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dykcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dykcjapojedyncza mianownikżeński
dykcjachmnoga miejscownikżeński
dykcjamimnoga narzędnikżeński
dykcjąpojedyncza narzędnikżeński
dykcjemnoga mianownikżeński
dykcjemnoga biernikżeński
dykcjemnoga wołaczżeński
dykcjępojedyncza biernikżeński
dykcjipojedyncza celownikżeński
dykcjipojedyncza miejscownikżeński
dykcjipojedyncza dopełniaczżeński
dykcjopojedyncza wołaczżeński
dykcjommnoga celownikżeński
dykcjimnoga dopełniaczżeński
dykcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz