dy-kier-tem

Dykiertem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dykiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dykierciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dykierciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dykiertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dykiertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dykiertapojedyncza biernikmęski osobowy
Dykiertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dykiertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dykiertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dykiertommnoga celownikmęski osobowy
Dykiertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dykiertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dykiertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dykiertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dykiertówmnoga biernikmęski osobowy
Dykiertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dykiertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dykiertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz