dyk-ta-cjo

dyktacjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyktacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyktacjapojedyncza mianownikżeński
dyktacjachmnoga miejscownikżeński
dyktacjamimnoga narzędnikżeński
dyktacjąpojedyncza narzędnikżeński
dyktacjemnoga mianownikżeński
dyktacjemnoga biernikżeński
dyktacjemnoga wołaczżeński
dyktacjępojedyncza biernikżeński
dyktacjipojedyncza celownikżeński
dyktacjipojedyncza miejscownikżeński
dyktacjipojedyncza dopełniaczżeński
dyktacjopojedyncza wołaczżeński
dyktacjommnoga celownikżeński
dyktacjimnoga dopełniaczżeński
dyktacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz