dyk-te-ryj

dykteryj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.;daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dykteria

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dykteriapojedyncza mianownikżeński
dykteriachmnoga miejscownikżeński
dykteriamimnoga narzędnikżeński
dykteriąpojedyncza narzędnikżeński
dykteriemnoga mianownikżeński
dykteriemnoga biernikżeński
dykteriemnoga wołaczżeński
dykteriępojedyncza biernikżeński
dykteriipojedyncza celownikżeński
dykteriipojedyncza miejscownikżeński
dykteriipojedyncza dopełniaczżeński
dykteriopojedyncza wołaczżeński
dykteriommnoga celownikżeński
dykteriimnoga dopełniaczżeński
dykteryjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz