dy-mar-ko

dymarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymarcepojedyncza celownikżeński
dymarcepojedyncza miejscownikżeński
dymarekmnoga dopełniaczżeński
dymarkapojedyncza mianownikżeński
dymarkachmnoga miejscownikżeński
dymarkamimnoga narzędnikżeński
dymarkąpojedyncza narzędnikżeński
dymarkępojedyncza biernikżeński
dymarkimnoga mianownikżeński
dymarkimnoga biernikżeński
dymarkimnoga wołaczżeński
dymarkipojedyncza dopełniaczżeński
dymarkopojedyncza wołaczżeński
dymarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz