dy-mie-ni-ce

dymienice (nazwa pospolita) rzeczownik med.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymienica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymienicmnoga dopełniaczżeński
dymienicapojedyncza mianownikżeński
dymienicachmnoga miejscownikżeński
dymienicamimnoga narzędnikżeński
dymienicąpojedyncza narzędnikżeński
dymienicemnoga mianownikżeński
dymienicemnoga biernikżeński
dymienicemnoga wołaczżeński
dymienicępojedyncza biernikżeński
dymienicopojedyncza wołaczżeński
dymienicommnoga celownikżeński
dymienicypojedyncza celownikżeński
dymienicypojedyncza miejscownikżeński
dymienicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz