dy-mi-nu-cja

dyminucja (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyminucja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyminucjapojedyncza mianownikżeński
dyminucjachmnoga miejscownikżeński
dyminucjamimnoga narzędnikżeński
dyminucjąpojedyncza narzędnikżeński
dyminucjemnoga mianownikżeński
dyminucjemnoga biernikżeński
dyminucjemnoga wołaczżeński
dyminucjępojedyncza biernikżeński
dyminucjipojedyncza celownikżeński
dyminucjipojedyncza miejscownikżeński
dyminucjipojedyncza dopełniaczżeński
dyminucjopojedyncza wołaczżeński
dyminucjommnoga celownikżeński
dyminucjimnoga dopełniaczżeński
dyminucyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz