dy-mi-sje

dymisje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymisja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymisjapojedyncza mianownikżeński
dymisjachmnoga miejscownikżeński
dymisjamimnoga narzędnikżeński
dymisjąpojedyncza narzędnikżeński
dymisjemnoga mianownikżeński
dymisjemnoga biernikżeński
dymisjemnoga wołaczżeński
dymisjępojedyncza biernikżeński
dymisjipojedyncza celownikżeński
dymisjipojedyncza miejscownikżeński
dymisjipojedyncza dopełniaczżeński
dymisjopojedyncza wołaczżeński
dymisjommnoga celownikżeński
dymisjimnoga dopełniaczżeński
dymisyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz