dy-mi-tro-wu

Dymitrowu (człon nazwy geograficznej) rzeczownik arch.(tylkopo"ku")

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Dymitrów

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dymitrowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Dymitrowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Dymitrowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Dymitrowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Dymitrowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Dymitrowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Dymitrowommnoga celownikmęski rzeczowy
Dymitrowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Dymitrowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Dymitrowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Dymitrowymnoga biernikmęski rzeczowy
Dymitrowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Dymitrówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Dymitrówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Dymitrowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz