dym-ni-ca-mi

dymnicami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymnicmnoga dopełniaczżeński
dymnicapojedyncza mianownikżeński
dymnicachmnoga miejscownikżeński
dymnicamimnoga narzędnikżeński
dymnicąpojedyncza narzędnikżeński
dymnicemnoga mianownikżeński
dymnicemnoga biernikżeński
dymnicemnoga wołaczżeński
dymnicępojedyncza biernikżeński
dymnicopojedyncza wołaczżeński
dymnicommnoga celownikżeński
dymnicypojedyncza celownikżeński
dymnicypojedyncza miejscownikżeński
dymnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz