dym-nic-cy

Dymniccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dymnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dymniccymnoga mianownikmęski osobowy
Dymniccymnoga wołaczmęski osobowy
Dymnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dymnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dymnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dymnickichmnoga biernikmęski osobowy
Dymnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dymnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dymnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dymnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dymnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dymnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dymnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dymnickimmnoga celownikmęski osobowy
Dymnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dymnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dymnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz