dym-ni-ki

dymniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dymnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dymnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dymnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dymnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dymnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dymnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dymnikimnoga biernikmęski rzeczowy
dymnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dymnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dymnikommnoga celownikmęski rzeczowy
dymnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dymnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dymnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dymnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz