dy-na-mi-tar-dzie

dynamitardzie (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dynamitard

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dynamitardpojedyncza mianownikmęski osobowy
dynamitardapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dynamitardapojedyncza biernikmęski osobowy
dynamitardachmnoga miejscownikmęski osobowy
dynamitardamimnoga narzędnikmęski osobowy
dynamitardempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dynamitardommnoga celownikmęski osobowy
dynamitardowipojedyncza celownikmęski osobowy
dynamitardówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dynamitardówmnoga biernikmęski osobowy
dynamitardymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dynamitardymnoga biernikmęski zwierzęcy
dynamitardymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dynamitardzimnoga mianownikmęski osobowy
dynamitardzimnoga wołaczmęski osobowy
dynamitardziepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dynamitardziepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz