dy-nar-czy-kach

dynarczykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dynarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dynarczycymnoga mianownikmęski osobowy
dynarczycymnoga wołaczmęski osobowy
dynarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dynarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dynarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
dynarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dynarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dynarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dynarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dynarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dynarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dynarczykommnoga celownikmęski osobowy
dynarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dynarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
dynarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
dynarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dynarczykówmnoga biernikmęski osobowy
dynarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dynarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz