dy-plo-ma-ta-riu-sza-mi

dyplomatariuszami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyplomatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyplomatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
dyplomatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyplomatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
dyplomatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyplomatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
dyplomatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyplomatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
dyplomatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyplomatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
dyplomatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
dyplomatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyplomatariuszommnoga celownikmęski osobowy
dyplomatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
dyplomatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyplomatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
dyplomatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyplomatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
dyplomatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
dyplomatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz