dy-rek-tor-stwu

dyrektorstwu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyrektorstwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyrektorstwamnoga dopełniaczmęski osobowy
dyrektorstwamnoga biernikmęski osobowy
dyrektorstwemmnoga narzędnikmęski osobowy
dyrektorstwomnoga mianownikmęski osobowy
dyrektorstwomnoga wołaczmęski osobowy
dyrektorstwumnoga celownikmęski osobowy
dyrektorstwumnoga miejscownikmęski osobowy

dyrektorstwu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: dyrektorstwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyrektorstwmnoga dopełniacznijaki
dyrektorstwamnoga mianowniknijaki
dyrektorstwamnoga bierniknijaki
dyrektorstwamnoga wołacznijaki
dyrektorstwapojedyncza dopełniacznijaki
dyrektorstwachmnoga miejscowniknijaki
dyrektorstwamimnoga narzędniknijaki
dyrektorstwempojedyncza narzędniknijaki
dyrektorstwiepojedyncza miejscowniknijaki
dyrektorstwopojedyncza mianowniknijaki
dyrektorstwopojedyncza bierniknijaki
dyrektorstwopojedyncza wołacznijaki
dyrektorstwommnoga celowniknijaki
dyrektorstwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz