dyr-ka-cza

Dyrkacza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dyrkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyrkaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dyrkaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dyrkaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dyrkaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dyrkaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dyrkaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dyrkaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dyrkaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dyrkaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dyrkaczommnoga celownikmęski osobowy
Dyrkaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dyrkaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dyrkaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dyrkaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dyrkaczówmnoga biernikmęski osobowy
Dyrkaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dyrkaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz