dy-ry-gen-tem

dyrygentem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyrygent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyrygencimnoga mianownikmęski osobowy
dyrygencimnoga wołaczmęski osobowy
dyrygenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyrygenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
dyrygentpojedyncza mianownikmęski osobowy
dyrygentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyrygentapojedyncza biernikmęski osobowy
dyrygentachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyrygentamimnoga narzędnikmęski osobowy
dyrygentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyrygentommnoga celownikmęski osobowy
dyrygentowipojedyncza celownikmęski osobowy
dyrygentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyrygentówmnoga biernikmęski osobowy
dyrygentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyrygentymnoga biernikmęski zwierzęcy
dyrygentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz