dys-cy-pli-nar-kach

dyscyplinarkach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyscyplinarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyscyplinarcepojedyncza celownikżeński
dyscyplinarcepojedyncza miejscownikżeński
dyscyplinarekmnoga dopełniaczżeński
dyscyplinarkapojedyncza mianownikżeński
dyscyplinarkachmnoga miejscownikżeński
dyscyplinarkamimnoga narzędnikżeński
dyscyplinarkąpojedyncza narzędnikżeński
dyscyplinarkępojedyncza biernikżeński
dyscyplinarkimnoga mianownikżeński
dyscyplinarkimnoga biernikżeński
dyscyplinarkimnoga wołaczżeński
dyscyplinarkipojedyncza dopełniaczżeński
dyscyplinarkopojedyncza wołaczżeński
dyscyplinarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz